Ад акцёра да галоўнага рэжысёра. Гісторыя аб тым, як чалавек ідзе да сваёй мары

Творчыя аднадумцы

Вучыцца, духоўна ўзбагачацца самому і выхоўваць мастацтвам іншых – так фармулюе сэнс сваёй творчай працы галоўны рэжысёр ДУК “Слонімскі драматычны тэатр” Васіль Сявец, які 7 сакавіка сустрэне свой юбілей. За гады працы ён зарабіў павагу не толькі ў калектыве. Васіль Сявец лаўрэат персанальнай Прэзідэнцкай надбаўкі за вялікі ўклад у развіццё беларускай культуры, мастацтва і літаратуры. Узнагароджваўся рознымі граматамі і дыпломамі, а таксама Ганаровай граматай Гродзенскага аблвыканкама за плённую працу, высокі прафесіяналізм, значны асабісты ўклад у развіццё нацыянальнага тэатральнага мастацтва.

Развагі на тэатральныя тэмы ў галоўнага рэжысёра заўсёды звязаны з практыкай: яны цікавыя цэласнасцю творчых прынцыпаў. Выразнасць і абавязковасць пазіцый у мастацтве, умацаванне рэалістычных прынцыпаў, своеасаблівы культ жыццёвай праўды на сцэне – вось крэда слонімскага творчага тэатральнага калектыву, які Васіль Сявец узначальвае з 2011 года.

– Васіль Сявец – летуценнік. Часам яго ўяўленне малюе захапляючыя карціны шматпланавых пастановачных рашэнняў, прасторавых пабудоў мізансцэн у афармленні, дзе святло, канструкцыі, фарбы і музыка ствараюць арганічна дасканалую і ў той жа час нейкую асаблівую атмасферу дзеянняў. Васіль Васільевіч заўсёды імкнецца пашырыць і ўмацаваць магчымасці тэатру, – кажуць калегі пра Васіля Сяўца.

Калектыў слонімскага драмтэатру – унутранае аб’яднанне творчых аднадумцаў, людзей, якіх па-сапраўднаму пасябраваў і захапіў дэвіз галоўнага рэжысёра – “Вучыцца і вучыць”. І за ім артысты ідуць аддана.

Любы Слонім

Васіль Сявец валодае сапраўдным рэжысёрскім талентам, прызваннем і самастойнасцю творчага мыслення. Вось чаму  ён з акцёра вырас у галоўнага рэжысёра тэатра. А пачаўся яго шлях у 1993 годзе з дыпломнага спектаклю, у якім будучы рэжысёр іграў адну з галоўных роляў. Ставілі спектакль у Слоніме, і Васілю Сяўцу тут так спадабалася, што ён пасля заканчэння вучобы вярнуўся і больш не пакідаў горад.

Ішоў час, і малады акцёр развіваў свае ўменні, набіраўся вопыту. Найбольшыя здольнасці як артыст Васіль Сявец праявіў у спектаклях для дарослых гледачоў. Працуючы акцёрам у Слонімскім драматычным тэатры, ён хутка пачаў праяўляць здольнасць да мастацка-вобразнага мыслення, выразнасці і канкрэтнасці ўласнага сцэнічнага бачання пастановак, здольнасць выказваць думкі праз эмацыянальна-вобразнае вырашэнне драматычных твораў.

І першай самастойнай рэжысёрскай працай Васіля Сяўца стаў спектакль для дзяцей “Хачу быць чараўніцай” па п’есе Н.Нячаевай. Даволі лёгкая п’еса і з боку рэжысёрскай пастаноўкі, і па зместу. А вось другая дзіцячая сцэнічная казка па п’есе слонімскага драматурга Аляксея Якімовіча аказалася больш складанай яна якая адрозніваецца і зместам, і канфліктнымі сітуацыямі. Але ўменні і талент дазволілі ўсё зрабіць як трэба.

Праца працягваецца

 – У 2005 годзе Васіль Сявец ставіць спектакль “Курыца” па п’есе Мікалая Каляды. Першая спроба для дарослых гледачоў аказалася паспяховай. Рэжысёр і артысты здолелі захапіць гледача арыгінальна пабудаванай пастаноўкай і сапраўдным выканальніцкім майстэрствам. Пасля гэтага дэбюту, рэжысёра Васіля Сяўца аказалася не стрымаць. Інтэлігентны, заўсёды стрыманы, але са сваёй уласнай думкай, Васіль Васільевіч часам бывае непазнавальны падчас рэпетыцый, – успамінаюць у тэатры.

Галоўны рэжысёр дзяржаўнага тэатра ў Слоніме працягвае працаваць над новымі пастаноўкамі. Цяпер ён рэпеціруе спектакль “Мудрамер” па п’есе Міхаіла Матукоўскага. Гэта будзе нешта новае на слонімскай сцэне, дзе будзе паказана і камедыя характараў, і камедыя сітуацый. Рэжысёр не перастае вучыцца ў іншых вопытных майстроў сцэнічнага мастацтва і, вядома ж, вучыць сам. Таму яго спектаклі жывуць не толькі на сцэне, але і ў думках, і ў сэрцы. А таксама ў памяці гледачоў.   

Оперативные и актуальные новости Гродно и области в нашем Telegram-канале. Подписывайтесь по ссылке!