Гродзенскія «Варвары» вырвалі перамогу ў рыжскіх «Львоў»

Гродзенскія «Варвары» вырвалі перамогу ў рыжскіх «Львоў»

У рамках Балтыйскага дывізіёна Усходняй лігі амерыканскага футбола гродзенскія «Варвары» вырвалі перамогу ў рыжскіх «Львоў» з лікам 26:12. Такім чынам забяспечылі сабе месца ў плэй-оф.

Ідучы на гульню, спадзявалася знайсці адказ на пытанне, якое чула неаднаразова: «Чаму амерыканскі футбол часта называюць «шахматамі на футбольным полі»?» Высветлілася, што і там, і там не абысціся без логікі. Гульня сапраўды складаная. Таму і нядзіўна, што час ад часу з трыбун чулася падобнае: «Што адбываецца?» «Не разумею». «Зараз паглядзім далей». Няхай многія і не ведалі дасканала правіл (і я ў тым ліку), але ўсіх нас яднала прага перамогі.

Іосіф Багдзевіч разам з унукам Сяргеем прыйшлі падтрымаць сына і тату, гульца гродзенскіх «Варвараў» Аляксандра Багдзевіча.

– Сяргей, хто лепшы з «Варвараў»? – пытаюся я.

– Тата, – нават не раздумваючы, адказвае малы.

Сяргея і Аляксандра прыкмеціла адразу: яны асабліва пільна сачылі за ходам гульні.

– Прыйшлі падтрымаць «Варвараў», а таксама свайго сябра Яўгена Шчуку. Як толькі ён з’явіўся ў камандзе, дык з таго часу з задавальненнем сочым за ёю. Верым у перамогу каманды, бо яны найлепшыя, – дзеляцца ўражаннямі хлопцы.

Пасля гульні мела магчымасць паразмаўляць з хлопцамі з «Варвараў».

– Усё жыццё займаюся баскетболам, аднойчы вырашыў паспрабаваць штосьці новае. Я разумеў, што мне не хапае сутыкненняў, зацятых змаганняў, а гэта мне мог даць амерыканскі футбол, – дзеліцца адзін з «Варвараў» Томас Гаўранін.

Галоўны трэнер каманды Аляксей Серабракоў лепшым гульцом «Варвараў» назваў Яўгена Шчуку і дадаў, што родныя сцены заўсёды дапамагаюць.
Цяпер я з упэўненасцю магу сказаць, што амерыканскі футбол – нязменны спадарожнік майго жыцця.

– Хлопцы, дзякуй за гульню. Чакаем ад вас новых перамог.
Вольга Заенчкоўская, студэнтка факультэта гісторыі, камунікацыі і турызму ГрДУ імя Янкі Купалы
Фота аўтара
Редакция газеты «Гродненская правда»